Doddi og Sumarið mitt sem hjálpræðishermaður

Einstaka sinnum..... ókei, geðveikt oft verð ég einfaldlega háður lögum sem innihalda:

a. seiðandi rödd
b. kassagítar
c. tregafulla en þó grípandi melódíu

Jááá, ég er sökker fyrir rólyndis kassagítarpoppi og ég viðurkenni það. Ef þið viljið hrífa mig semjið þá lag sem inniheldur alla þessa þrjá þætti og það eru yfirgnæfandi líkur á því að ég elski ykkur. En já, í augnablikinu er það lagið Mountain Slides með tónlistarmanninum Dodda sem er límt með tonnataki við heilann á mér og þess vegna ætla ég að tala um hann...

Doddi – er einn efnilegasti tónlistarmaður íslensku grasrótarinnar að mínu mati. Hann er tvítugur en hefur þrátt fyrir ungan aldur komið víða við. Hann vakti fyrst athygli fyrir þónokkrum árum í Músiktilraunum með hljómsveitinni Heróglymur (sem ég hef áður fjallað

um). En hefur síðan m.a. verið í hljómsveitunum Death by Downtown, Enkídú og spilað á selló með Ólafi Arnalds. En það sem hefur kannski vakið mesta athygli er sólóverkefnið hans Doddi (stundum Doddinn). Árið 2002 gaf hann út plötuna Doddi í 20 eintökum og tveimur árum síðar kom plata númer tvö út, Expectations. Platan var einstaklega þroskað verk, lágstemmd kassagítartónlist í anda Nick Drake, Lou Barlow og Iron & Wine. Seiðandi rödd Doddans (aðeins söngur í 3 lögum), ljúfur kassagítarinn í bland við selló og sömpl gera plötuna einstaklega ljúfa og draumkennda en inn á milli leynast einnig grípandi laglínur sem gera gæfumuninn frá lágstemmdu miðjumoði upp í 1.deild rólyndispoppsins. Strax og ég var búinn að hakka plötuna í mig var ég farinn að bíða eftir næstu skífu... og sú bið varð löng. Ég mætti á alla tónleika sem ég mögulega gat, sá þónokkuð af nýjum lögum sem hljómuðu mörg hver mjög vel. Ég held að hann hafi reyndar verið kominn langleiðina með plötu númer 3 þegar tölvunni hans var stolið og öll vinnan glataðist. En í byrjun árs kom síðan út hálfskífa (split?) með honum og Loga a.k.a Loji sem var reyndar aðeins gefin út á kasettu. Ég hef ekki hlustað á kasettuna í heild sinni en hún inniheldur í allt 19 lög, þar af 8 eftir Dodda. Í þeim lögum sem ég hef heyrt er tilraunagleðin meiri og formið teygt, bæði eru þar lög í mjög klassískum sínger/songræter stíl, önnur líkjast jafnvel Tom Waits og áhrif Lo-Fi tónlistar enn meiri en áður finnst mér. Hér fyrir neðan er hægt að hlusta á lögin The Meaning of Thoughts og hið frábæra Mountain Slides, þau eru þó ekki á neinni af þessum plötum. Einnig má hér sjá myndband við lagið In One Way (af Expectations). Ef tæknin hlýðir mér einu sinni getið þið líka séð stutt myndbrot (tekið upp af mér) þar sem Doddi kóverar The Yeah Yeah Yeah Song eftir The Flaming Lips. Þetta átti sér stað þann 24.júní 2006 á Kaffi Hljómalind á alveg mögnuðum tónleikum þar sem ásamt Dodda spiluðu U.M.T.B. Stefán, Hress/Fresh og The Neighbours.

Mountain Slides er á myspace síðu Dodda
The Meaning of thoughts http://rokk.is/mp3/d/doddinn_the_meaning_of_thoughts.mp3
In One Way (myndband) http://frontpage.simnet.is/heroglymur/doddi/inoneway.wmv

Tenglar:
Doddi á Myspace: http://www.myspace.com/doddolfur
Doddi á Rokk.is: http://rokk.is/default.asp?Flytjandi_ID=225&sida=um_flytjanda
Heimasíða Dodda: http://www.doddolfur.tk/
Enkídú á Myspace: http://www.myspace.com/enkidurockstar
Death by Downtown á Myspace: http://www.myspace.com/deathbydowntown
Heróglymur á Rokk.is: http://rokk.is/default.asp?Flytjandi_ID=44&sida=um_flytjanda
Ólafur Arnalds á Myspace: http://www.myspace.com/doddolfur

Einnig vil ég benda öllum á að næla sér í nýja þriggja laga EP plötu My Summer As A Salvation Soldier (MSASS). Platan er ,,gefin út” af nýstofnuðu útgáfufyrirtæki sem kallast Salvation Soldier Records og fæst hún frítt á netinu á slóðinni... djöfullinn ég er búinn að gleyma hvað slóðin var. Ég bæti því við um leið og ég man það (endilega látið vita ef þið vitið það). En annars er það að frétta af MSASS að næsta plata kemur vonandi í október eða nóvember og mun mögulega bera nafnið Activism. Heyra má frumútgáfu af einu laganna af væntanlegri breiðskífu á myspace síðu MSASS.

Tenglar:
MSASS á Myspace: http://www.myspace.com/mysummerasasalvationsoldier
SalvationSoldierRecords á Myspace: http://www.myspace.com/salvationsoldierrecords

It´s a healthy kind of sick

Já, það er ný plata á leiðinni frá hinum kynngimögnuðu (plat)systkinum í The White Stripes. Platan mun bera nafnið Icky Thump og kemur hún út í sumar. Samnefnt lag er byrjað að hljóma í víðtækjum landsmanna og hljómar eiginlega bara nokkuð vel að mínu mati, svo sannarlega stórundarlegt, en ég fíla það.

Hlusta: The White Stripes - Icky Thump

Svo í tilefni af því að ég hef verið veikur undanfarna daga var ég að rifja upp þessa tímalausu snilld frá árinu 1988 með meistara Lou Barlow. Lou þessi hefur komið víða við, m.a. var/er meðlimur í Sebadoh, Dinosaur Jr. og Folk Implosion. Allt hágæða bönd.

Hlusta: Lou Barlow - Healthy Sick

Skammdegisógeð

Úti er rigning og rok, viðbjóðsleg rigning og ógeðslegt rok. Eina sem hægt er að gera í svona horbjóðslegu veðri er að leggjast upp í sófa með heitt kakó, góða bók og hlusta á þunglyndislega tónlist. Hér er gott sándtrakk í það.

Vollmar – A widow
Alveg sama hvernig veðrið er, verður manni sjálfkrafa kalt af því að hlusta á þetta lag. Vindurinn sem ber á glugganum er svo napur að argasti guðleysingi þakkar guði fyrir að vera inni. Svoleiðis líður mér núna. Ég veit ekki mikið um Vollmar, ég held að maðurinn á bakvið bandið sé Justin Vollmar frá Bloomington í Indiana-fylki Bandaríkjanna, svo minnir mig að bróðir hans komi eitthvað nálægt þessu. Lagið A Widow er af plötunni 13 or so people who need chances sem ég keypti á tónleikum hljómsveitarinnar á Kaffi Hljómalind 19.Nóvember 2005. Þar spilaði líka Drekka, en hann er eigandi Blue Sanct útgáfunnar sem gefur út tónlist Vollmar. Diskurinn í heild sinni er frábær, lágstemmdur og melódískur (ólíkt tónlist Drekka sem mörgum þykir líklega eintómur hávaði). Án þess að ég hafi gert mér grein fyrir því er platan ein sú mest spilaða í tölvunni minni. Frábær í skammdegisþunglyndið.

Johnny Cash (ásamt Bonnie “Prince” Billy) – I see a Darkness
Ég hef hvorki fjallað um Cash né Will Oldham á þessari síðu minni og er það einstakleg skammarlegt, en nú bæti ég úr því. Þetta lag er gott þegar maður sér ekkert nema myrkur. Hér leiða þessir meistarar saman hesta sína undir stjórn Rick Rubins. Lagið kom út árið 2000 á þriðju American Recordings plötu Johnny´s. Ameríku-upptökurnar urðu til þess að endurvekja vinsældir Cash sem hafði þótt ókúl alltof lengi. Persónulega finnst mér fyrsta og þriðja platan sterkastar, fyrsta vegna góðra lagasmíða Johnnys en sú þriðja aðallega vegna magnaðra endurgerða. I see a Darkness er samið af Will Oldham sem gengur undir ótal nöfnum m.a. Bonnie “Prince” Billy og kom upphaflega út á samnefndri plötu meistarans. Þess má geta að Will (Bonnie) tók nýjustu plötu sína The Letting Go í Gróðurhúsinu, upptökuveri Valgeirs Sigurðarsonar í Breiðholti.

Bright Eyes – If winter ends
If winter ends er upphafslag á annarri breiðskífu Bright Eyes sem er hliðarsjálf undrabarnsins Conor Oberst’s frá Nebraska (hann heldur því reyndar fram að fleiri meðlimir séu í hljómsveitinni en það er mjög mismunandi hverjir það eru). Letting off the Happiness kom út árið 1998 þegar Conor var 18 ára, áður hafði hann gefið út kasettur og 7 tommu plötur undir eigin nafni (sú fyrsta þegar hann var 13 ára). Hann hefur greinilega átt erfitt oft á tíðum og má heyra það í myrkum textum og oft þunglyndislegum laglínum. Svo virðist sem að veturnir í Nebraska hafi verið jafn langir og hér á fróni, því að texti lagsins fjallar um þránna eftir sumrinu, að minnsta kosti einhverju öðru en vetri. Platan er voðalega Lo-Fi, gítarsurgi (feedback) og rennigítar (slide-guitar) er skemmtilega blandað saman . Umslagið og upplýsingar á því er persónlegt og um lagið If winter ends stendur t.d.: ,,Recorded at home on four-track March 1997. I sang and played guitar. The keyboards and samples were added later at Mike Mogis’ house. I don´t remember who ended up playing the keyboard part (it wasn´t very hard)”. Stúíóplötur Bright Eyes eru nú orðnar 7 talsins og sú áttunda, Cassadaga, kemur í búðir í apríl.

My Summer as a Salvation Soldier - Stagedives & Highfives
Hér önnur einsmannshljómsveit á ferð, Þórir, óskabarn íslensku harðkjarnasenunnar. Þetta kveikir líka í mér öflugar og andstæðar tilfinningar, að vissu leyti er það svolítil depurð en um leið bjartsýni, sátt með lífið þó það sé oft á tíðum erfitt. Einfalt gítarspil, grípandi laglína og persónulegur texti gerir þetta lag eitt af betri lögum Þóris.

The grass is always greener on the other side they say.
I´ll make my own side the other and be satisfied that way.
I keep my fingers in my pockets, just to keep from being cold.
I sing along to Minor Threat songs to keep from growing old.
And I´ll never sing the same old tune, my friends did before me.
I´ll be as true to this as anyone could be.
Fingerpointing to my walkman as I walk my way to work,
I walk under the streetlight the whole way
couse it´s still dark, and it´s still dark, it´s still dark.
Got memories so bad, but some I have are pretty good.
In a dark and gloomy basement where we played for our salvation
and for a while we forgot wars and murders, hunger and starvation.
We just sang, we just sang.

Elliott Smith – I didn´t understand
Konungur þunglyndisins má ekki vera skilinn útundan, það er auðvitað Elliott Smith. Ég hef ekki ennþá heyrt lag með þessum manni sem er lélegt, frábær popp-lagasmiður.. Af ótal ástæðum finnst mér þetta besta lag Elliott’s.

My feelings never change a bit i always feel like shit
I don't know why i guess that i "just do"

Melankólían og vonleysið er fullkomið. Textinn virðist fjalla um sambandsslit, sem honum finnst hann bera ábyrgð á. Hann elskar engann og trúir því ekki að nokkur maður geti elskað hann. Honum finnst hann eiga skilið að vera einn, alltaf! Sjálfsálit mannsins er í molum, þunglyndið er svarthol. Útsetning lagsins er mjög einföld, margföld rödd Elliott´s er það eina sem heyrist og leggur það áherslu á einmanaleika textans. Englakór þjakaður af öllum áhyggjum alheimsins, kannski eins og raddirnar sem bergmáluðu í hausnum á skáldinu.
29. Desember 2005 spilaði Pétur Ben þetta lag stórvel á Elliott Smith-tribute tónleikum á Gauk á Stöng.

Eins og áður er vandamál með lögin og netið... fyrstu þrjú eru á kristjangud.blog.is hin koma vonandi bráðlega.

Michelle Shocked og Hipp-Hopp

Núna hef ég komið mér upp svæði hjá moggablogginu blog.is og þar get ég sett inn lög í sérstakan tónlistarspilara. Ég mun ennþá blogga hér að minnsta kosti til að byrja með, en spilarinn verður á hinni síðunni. Það væri sniðugt ef þið eruð að lesa bloggið að opna http://kristjangud.blog.is í öðrum glugga og hlusta um leið. Ég veit að þetta er svolítið vesen en mun vera svona til að byrja með, ef ég finn ekki betri lausn mun ég líklega færa síðuna alveg á blog.is.
---------------------------------------------------

Fór í skífuna í vikunni og skipti þessum disk…













…fyrir þennan…

Ég myndi segja að það hafi verið góð skipti.

The Texas Campfire Takes með Michelle Shocked var tekinn upp árið 1986 á þjóðlagahátíðinni í Kerrville í Texas. Aðdragandinn að upptökunni var að Michelle (fædd Karen Michelle Johnson árið 1962) ætlaði að taka þátt í lagasmíðakeppni hátíðarinnar. Þeir sem vildu taka þátt og vildu fá að spila þurftu að senda inn demo-upptöku en demó-ið hennar Michelle týndist í pósti og var því ekki pláss fyrir hana í dagskránni. Pete Lawrence annar eigenda breska útgáfufyrirtækisins Cooking Vinyl var á hátíðinni og heyrði hana spila á fiðlu og spurði hvort hann mætti taka upp plötu með henni. Pete og Michelle settust saman við varðeld í jaðri hátíðarsvæðisins og tóku upp plötu á Sony Walkman (vasadiskótæki) sem Pete var með. Í bakgrunni heyrist í varðeldinum, kakkalökkum og bílum að keyra framhjá. Öll útgáfan var mjög viðvaningsleg, lög hétu vitlausum nöfnum, upptökubúnaðurinn breytti hraða sumra laganna. Talandi um Lo-Fi, ennþá engar hugmyndir að íslensku nafni á Lo-Fi tónlist? Hvernig finnst ykkur Lé-Tæ (Léleg tækni)?

En allir þessir gallar gerðu í rauninni plötuna enn meira heillandi og lögin standa fyrir sínu. Lögin eru hreinræktuð amerísk þjóðlagatónlist þar sem stefnum og stílum er hrært saman og eykur það einnig áhrifamáttinn að lögin séu flutt af alþýðukonu með kassagítar sem hefur átt heldur betur stormasama ævi. Michelle er frá Gilmer í Austur-Texas og áhrifavaldar hennar eru flestir af því svæði, blökkumenn sem syngja suðurríkjablús og sveitalúðar sem syngja kántrí-tónlist. Michelle var yngst 8 systkina úr heittrúaðri mormónafjölskyldu, 16 ára flutti hún að heiman enda hafði hún róttækar skoðanir sem voru ekki vel liðnar á íhaldssömu heimilinu. Ekki löngu seinna var hún greind paranoid schizophrenia og sett inn á geðsjúkrahús. Meðal annars gekkst hún undir svokallaða Shock treatment og gæti verið að eftirnafnið Shocked sé komið frá því, en heimildum ber ekki saman um það. Hún kláraði háskóla og eftir það ferðaðist hún um allan heim í nokkur ár og bjó m.a. í Barcelona, Mílanó, London og Amsterdam. Ævintýraförin endaði með hryllingi í bænum Comiso í Ítalíu þar sem Michelle var nauðgað.- Eftir þetta hefur hún barist kröftuglega með ýmsum samtökum gegn nauðgunum, klámi og misrétti.
Árin eftir Texas-varðeldatökurnar gaf Michelle út nokkrar plötur hjá Mercury/Polygram og Cooking Vinyl. Árið 1993 skráði hún sig síðan á blöð sögunnar þegar hún kærði útgáfufyrirtækið Mercury/ Polygram fyrir að hneppa sig í þrældóm enda höfðu eigendurnir neitað að gefa efnið hennar út og einnig bannað henni að ræða við önnur útgáfufyrirtæki. Dómssátt náðist og fékk hún samningnum rift. Seinna stofnaði hún síðan sína eigin útgáfu, Mighty Sound.

Heimasíðu Michelle: www.michelleshocked.com

Hlustið á 4 lög af Texas Campfire Takes á http://kristjangud.blog.is

---------------------------------------------------

Og víst við erum í róttæklingum ætla ég að leyfa ykkur að heyra í íslensku Hipp-Hopp sveitinni Forgotten Lores sem ég hef verið að hlusta á undanfarið, alveg frábært band þar á ferð. Ég hef reyndar ekki heyrt nýju plötuna, Frá Heimsenda (sem á víst að vera mögnuð), en þessi lög eru af Týnda hlekknum frá 2003. Alltaf gaman að heyra gott Hipp-Hopp á íslensku þar sem fjallað er um alvöru hluti. Njótið vel!

Heimasíða FL: www.forgottenlores.com

Myspace: www.myspace.com/forgottenlores

Hlustið á 2 lög með Forgotten Lores á http://kristjangud.blog.is

5 ábreiður

Adam Green – What a Waster (The Libertines)
Lagið What a Waster (Waster: e-r sem er alltaf dópaður eða fullur sbr.Wasted eða e-r sem klúðrar e-u sbr.Wasting) kom upphaflega út árið 2000 með bresku vandræðagemsunum í The Libertines (Siðleysingjarnir) og var fysta smáskífulag hljómsveitarinnar. Hér er það í útgáfu bandaríska and-þjóðlagasöngvarans Adam Green. Adam er 25 ára, fæddur í New York-borg þann 28.Maí 1981 og þrátt fyrir ungan aldur hefur hann fest sig í sessi sem aðalstjarnan í Bandarísku anti-folk senunni. Árið 1995 hitti hann Kimyu Dawson og stofnuðu þau hina kynngimögnuðu sveit The Moldy Peaches. Saman gáfu þau út eina breiðskífu en síðan skildu leiðir og hófu þau bæði sólóferil. Adam hefur gefið út 4 plötur og hefur fengið mikla spilun á háskólaútvarpsstöðvum í bandaríkjunum en einnig hann hefur einnig fengið þónokkra athygli í Evrópu (sérstaklega í Þýskalandi) og er það ekki síst The Libertines ábreiðunni að þakka. Adam Green er góðvinur bæði Carl Barats og Pete Dohertys (sem voru aðalmennirnir í The Libertines en eru núna í Dirty Pretty Things og Babyshambles) og hefur hann spilað á nokkrum tónleikum með þeim. Aðaleinkenni Adams eru textarnir sem eru oft klúrir, ögrandi og öfugsnúnir en tónlistinni hefur verið líkt við snillinga eins og Leonard Cohen og Jonathan Richman (gaurinn úr There´s something about Mary).


Elliott Smith - Jealous Guy (John Lennon)
Jealous Guy kom út árið 1971 á annarri (og jafnframt vinsælustu) sólóplötu Lennons, Imagine. Lennon samdi lagið upphaflega á Indlandi fyrir hvíta albúmið og hét lagið þá Child of Nature. Lagið komst ekki á plötuna, en eftir að bítlarnir hættu breytti hann textanum og tók það upp. Lagið fjallaði um hann sjálfan, en hann var víst afbrýðisamasti maður í heiminum, hann lét Yoko Ono t.d. skrifa listi yfir alla sem hún hafði sofið hjá áður en þau byrjuðu saman. Lagið átti ekki að vera afsökunarbeiðni, bara útskýring á því hvernig hann væri. Tveimur árum áður en lagið kom út fæddist Steven Paul Smith (sem varð seinna Elliott Smith) í Texas í Bandaríkjunum. Elliott aldist upp við tónlist bítlanna og varð mikill aðdáandi fjórmenninganna frá Liverpool. Hann átti erfiða æsku, pabbi hans var í hernum og bjó hann hjá mömmu sinni og ofbeldisfullum stjúpföður til 14 ára aldurs. Þá flutti hann til föður síns sem bjó þá í Portland í Oregon fylki. Þar byrjaði Elliott að drekka og nota eiturlyf en einnig að taka upp tónlist. Hann kláraði menntaskóla og háskóla þar sem hann tók sálfræði og stjórnmálafræði sem aðalgreinar. Áður en hann gaf út sína fyrstu sólóplötu árið 1994 vann hann ýmis skítastörf og söng í bílskúrsbandinu Heatmiser. Meðan Elliott lifði gaf hann út 5 breiðskífur og sú sjötta kom út ári eftir dauða hans. Tónlist Elliotts er lágstemmd en poppuð, textarnir oft myrkir og ljóðrænir og fjalla oftar en ekki um eiturlyf og þunglyndi. Mjög einkennandi er tvöföld röddin, þá er söngurinn tekinn upp tvisvar og lagður saman og gefur það mjög sérstaka dýpt í röddina sem gefur mér oft hálfgerðan hroll. Í gegnum allan ferilinn spilaði hann bítlalög (og lög einstakra bítla) á tónleikum, en eina bítlalagið sem hann tók upp var Because fyrir myndina American Beauty. Hann ætlaði einnig að taka upp Hey Jude fyrir kvikmyndina The Royal Tenenbaums en var mjög niðurdreginn og ekki í ástandi til að taka upp svo að hann hætti við það. Elliott Smith barðist lengi við þunglyndi og eiturlyfjafíkn og hafði að minnsta kosti einu sinni reynt sjálfsmorð (hoppaði fram af bjargi, en lenti á tré og lifði af). Hann varð háður heróíni (eins og John Lennon) um það leyti sem hann gaf út Figure 8 árið 2000. Eftir það varð hann þunglyndari en áður, hann þjáðist af svefnleysi, átröskun, vænisýki (paranoia) og reyndi oftar en einu sinni að taka of stóran skammt af eiturlyfjum. Stuttu áður en hann lést virtist hann þó aftur vera kominn á beinu brautina, hættur að drekka og dópa og var farinn að vinna á fullu að nýju plötunni sinni From a basement on a hill. En þann 21.Október 2003 lenti hann í heiftarlegu rifrildi við kærustuna sína sem endaði með því að hann stakk sig tvisvar í bringuna með eldhúshníf. Uppi hafa verið getgátur um að þetta hafi ekki verið sjálfsmorð. Þá er oftast bent á undirskriftina á sjálfsmorðsbréfinu, en á því stendur Elliot, með einu t-i. Elliott Smith varð 34 ára, lifði 6 árum skemur en Lennon sem var myrtur árið 1980. Elliott á líklega einn stærst “költ”-aðdáendahóp í heimi, hundruðir netsíða eru tileinkaðar honum og er hægt að verða sér út um ótrúlegt magn af óútgefinni tónlist með honum.

Iron Horse – Float on (Modest Mouse)
Það er ekki mikið sem ég get sagt um þetta, fann lagið fyrir tilviljun á netinu. Það kom upphaflega út árið 2004 á hinni stórskemmtilegu plötu Good news for people who love bad news með bandarísku indí-rokk sveitinni Modest Mouse. Hér er það flutt af bandarísku bluegrass-sveitinni Iron Horse sem hefur m.a. annars gert plötur til heiðurs Metallica, Ozzy Osbourne og Led Zeppelin, allt í bluegrass stíl. Fyrir þá sem ekki vita er Blágrasa-tónlist angi af amerískri kántrítónlist. Stefnan varð til á fjórða áratug 20.aldar og er hún kennd við hljómsveitina Bill Monroe and the Blue Grass Boys. Hljóðfærin sem eru notuð er oftast banjó, mandólín, bassi, fiðla og þjóðlagagítar. Blágrasa-tónlist var notuð í myndinni O´brother, where art thou? Árið 2000 og kynnti tónlistina fyrir mun stærri hóp en hafði áður hlustað á hana.


Sebadoh – Pink Moon (Nick Drake)
Lagið Pink Moon kom upphaflega út árið 1972 á samnefndri plötu með breska kassagítarraularanum Nick Drake. Platan var sú síðasta sem hann gerði áður en hann lést af of stórum skammti af þunglyndislyfjum aðeins 26 ára gamall. Sebadoh rokkuðu lagið upp og gáfu það út árið 1992 á plötunni Smash your head on a punk rock. Hljómsveitin er leidd af tónlistarlúðanum og snillingnum Lou Barlow (sem var í Dinosaur Jr., er í The Folk Implosion og hefur gefið út eina sólóplötu). Hljómsveitin hefur oft verið skilgreind sem indie-Lo-fi (ef einhver hefur gott íslenskt nafn á indí-tónlist eða lo-fi tónlist, endilega kommentið) eða eitthvað svoleiðis þó að oft á tíðum sé hún meira þjóðlagarokk að mínu mati. Hljómsveitin lagði upp laupana árið 2000 en hefur spilað á nokkrum tónleikum á síðustu árum.


The Shins - We Will Become Silhouettes (The Postal Service)
Það er ekki mjög langt síðan ég skrifaði um The Shins og bendi ég áhugasömum á 5 plötur sem kalla fram líkamleg áhrif hjá mér frá 29.apríl 2006. Ég lofa að ég mun skrifa um The Postal Service seinna enda ótrúlega gott band en ég nenni því ekki núna. Hér er samt myndbandið við upphaflega lagið, leikstjóri er sá sami og gerði Napoleon Dynamite.


Upprunalegu útgáfurnar er hægt að heyra á www.radioblogclub.com

5 lög með löng nöfn

Sufjan Stevens - Oh God, Where Are You Now? (In Pickerel Lake? Pigeon? Marquette? Mackinaw?)
http://www.afngtu.nnov.ru/music/Sufjan%20Stevens/2003%20-%20Greetings%20from%20Michigan%20%20The%20Great%20Lake%20State/sufjan%20stevens-13-oh%20god,%20where%20are%20you%20now_%20(in%20pickeral.mp3
Þessi kall er klárlega á leiðinni til landsins og mun spila í Fríkirkjunni sem er greinilega orðinn voða hipp og kúl tónleikastaður (Anthony & The Johnsons, Smog og Joanna Newsom hafa m.a. spilað þar). Sufjan sem er uppáhald allra tónlistargagnrýnenda er 31 árs og frá tónlistar(og bíla)krummaskuðinu Detroit. Sufjan hefur sett sér það markmið að semja heila plötu um hvert einasta fylki í hinum yndislegu Bandaríkjum. En það er ekki nógu krefjandi verkefni fyrir þennan sannkristna snilling þannig að síðan hann byrjaði að semja um fylkin árið 2003 hefur hann gefið út tvær aðrar breiðskífur. En já, þetta lag er af fyrstu fylkisplötunni Greetings from Michigan: The Great Lake State sem er eins og sjá má um heimafylkið hans Michigan, einnig hefur hann gefið út plötu um Illinois. Sufjan er mjög fjölhæfur og spilar m.a. á gítar, trommur og banjó. Mörg af lögum kappans hafa löng eða sérstök nöfn og má þá t.d. nefna They Are Night Zombies!! They Are Neighbors!! They Have Come Back from the Dead!! Ahhhhh! og A Conjunction Of Drones Simulating The Way In Which Sufjan Stevens Has An Existential Crisis In The Great Godfrey Maze af Illinois. Það sem hefur farið mest í taugarnar á mér við Sufjan er hve mikið er um endurtekningar og lögin oft fulllöng fyrir minn smekk. Oh God, Where Are You Now? (In Pickerel Lake? Pigeon? Marquette? Mackinaw?) er t.d. 9 mínútur og 23 sekúndur, sem er jahhh, þónokkuð. Þar sem ég er fáránlega skemmtilegur gaur ætla ég að gefa ykkur heilar 3 plötur eftir Sufjan, verði ykkur að góðu.

Enjoy Your Rabbit (2001) http://www.afngtu.nnov.ru/music/Sufjan%20Stevens/2001%20-%20Enjoy%20Your%20Rabbit/
Greetings from Michigan: The Great Lake State (2003) http://www.afngtu.nnov.ru/music/Sufjan%20Stevens/2003%20-%20Greetings%20from%20Michigan%20%20The%20Great%20Lake%20State/
Come On Feel The Illinoise (2005)http://www.afngtu.nnov.ru/music/Sufjan%20Stevens/2005%20-%20Come%20On%20Feel%20The%20Illinoise/


The Beatles - Everybody's Got Something To Hide Except Me And My Monkey
http://www.crabapplerecords.com/apa/tunes/White%20Album%202/04%20Everybody
Ég er nokkuð viss um að þetta sé lengsti lagatitill Bítlanna frá Liverpool. Lagið er af tíundu plötu piltanna (fer eftir því hvernig maður telur) sem ber nafnið The Beatles, en er langoftast kölluð Hvíta platan eða White Album. Hvíta platan kom út árið 1968 og er að miklum hluta samin þegar bítlarnir fóru til Rishikesh í Indlandi ásamt gúrúnum Maharishi Mahesh Yogi (sem reyndist vera fífl sem notaði þá til að græða pening). Þar stunduðu þeir hugleiðslu og notuðu engin eiturlyf. Á þessum tíma voru bítlarnir hættir að vinna jafn mikið saman og í raun var vinskapurinn orðinn mun verri. John, Paul og George höfðu allir samið slatta af lögum og vegna valdabaráttunnar innan hljómsveitarinnar vildi enginn sleppa því að taka upp sín lög. Platan varð því tvöföld, 30 lög. Ég leyfi mér að fullyrða að þetta sé besta tvöfalda stúdíóplata allra tíma, ekkert lag er óþarft, þó að þau séu auðvitað misgóð. Lagið Allir hafa eitthvað að fela nema ég og apinn minn er samið af John Winston Lennon og er um hann og Yoko (hún er semsagt apinn, af hverju er hún api? það veit ég ekki).


Þórir - This Is a Long Drive for Someone with Too Much to Think About
Þetta lag er af fyrstu sóló-plötu Húsvíkingsins (og Júlíu-kærastans) Þóris Georgs Jónssonar I believe in this sem kom út árið 2004 hjá 12 tónum. Nafnið á laginu er greinilega stæling á plötu bandarísku indí-sveitarinnar Modest Mouse This is a long drive for someone with nothing to think about. En Þórir er víst aðdáandi þeirrar merku sveitar. Þórir er þekktur meðal allra þeirra sem fylgjast með íslenskri (jaðar-)tónlist enda er hann í þónokkrum hljómsveitum. Einn sín liðs hefur hann gefið út tvær plötur þ.e. I believe in this og árið 2005 gaf hann Anarchists are hopeless romantics út en kallaði sig þá My Summer as a Salvation Soldier. Lagið This Is a Long Drive for Someone with Too Much to Think About er rólegt og sorglegt kassagítarlag sem fjallar að mínu mati (eins og mörg önnur lög eftir Þóri) um ástina, sambönd og mistök. Ekki fann ég lagið á netinu en hér má finna lög með kappanum í ýmsum böndum og undir ýmsum nöfnum.
Þórir: http://www.rokk.is/default.asp?Flytjandi_ID=758&sida=um_flytjanda
My Summer as a Salvation Soldier: http://www.myspace.com/mysummerasasalvationsoldier
Gavin Portland: http://www.rokk.is/default.asp?Flytjandi_ID=2132&sida=um_flytjandaeða http://www.myspace.com/gavinportland
The Deathmetal Supersquad: http://www.myspace.com/thedeathmetalsupersquad
Fighting Shit: http://www.rokk.is/default.asp?Flytjandi_ID=321&sida=um_flytjanda eða http://myspace.com/fightingshit
The Boo Coo Movement : http://www.rokk.is/default.asp?Flytjandi_ID=359&sida=um_flytjanda
Hryðjuverk: http://www.myspace.com/hrydjuverk


Daniel Johnston - I'll Do Anything But Break Dance For Ya, Darling
http://www.rejectedunknown.com/features/mp3/Ill%20Do%20Anything%20But%20Break%20Dance%20For%20Ya%20Darling.mp3
Daniel Johnston er svo sannarlega költ-hetja, þunglyndur snillingur. Daniel er fæddur 1961 í Sacramento. Hann byrjaði ungur að taka upp tónlist og gaf sjálfur út sína fyrstu kasettu Songs of Pain árið 1980. Enginn vildi gefa efnið hans út svo hann stofnaði sitt eigið útgáfufyrirtæki Stress Records og gaf hann 3 fyrstu plötur sínar sjálfur út og einnig 3 aðrar sem komu seinna. I'll Do Anything But Break Dance For Ya, Darling er á sjöttu kasettu Daniels, Retired Boxer sem kom út árið 1984 á Stress útgáfufyrirtækinu. Hann varð frægur um á seinni hluta níunda áratugarins og var í miklu uppáhaldi hjá meðlimum Sonic Youth, Yo La Tengo, Butthole Surfers og Nirvana. Kurt Cobain forsprakki Nirvana taldi Daniel alltaf upp sem einn af sínum uppáhaldstónlistarmönnum og klæddist oft bol merktum Daniel. Einnig er skemmtilegt að Daniel er gríðarlegur bítlaaðdáandi og hefur samið ófá lög um fjórmenningana frá Liverpool til dæmis þetta. http://theinterpol.free.fr/daniel_johnston_-_the_beatles.mp3 Daniel átti lag í myndinni Kids og unglingaþáttunum My so called Life. Frægt er þegar hann spilaði á South by Southwest (SXSW) hátíðinni í Texas og endaði þessa mögnuðu tónleika á að öskra ,,We’re all going to die!” og hlaupa síðan af sviðinu.


Múm - Ég Finn Ekki Fyrir Hendinni Á Mér, En Það Er Allt Í Lagi, Liggðu Bara Kyrr
http://radioblogclub.com/open/53251/mum/Mum%20-%20I%20Can't%20Feel%20My%20Hand%20Anymore,%20It's%20Alright,%20Sleep
Múm eru fáránlega artí pakk en spila svona yndislega skemmtilega tónlist. Þetta lag er af plötunni Loksins erum við engin (enska: Finally we are no one) sem kom út árið 2002 hjá Fat Cat útgáfufyrirtækinu. Ég mæli eindregið með þessari plötu til að sofna við. Múm er skipuð þeim Örvari Þóreyjarsyni Smárasyni, Gunnari Erni Tynes og Kristínu Önnu Valtýsdóttur. Upphaflega var Gyða systir Kristínar einnig í bandinu en hætti áður en tökur hófust á þriðju og jafnframt nýjustu plötu sveitarinnar Summer make good til að fara í nám. Ég fann varla neitt með þeim á netinu nema á mæspeis síðu þeirra http://www.myspace.com/mumtheband .